Decyzje stypendialne, jak i decyzja skreśleniu z listy studentów, a także nieprzyjęciu na studia to decyzje administracyjne. Zatem stosuje się do nich przepisy Kodeksu Postępowania Administracyjnego, a także Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec tego od powyższych decyzji (stypendialnej, skreślenia z listy studentów, nieprzyjęcia na studia) służy najpierw odwołanie (ewentualnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – zależnie od struktury uczelni), a w przypadku dalszego kwestionowania decyzji II Instancji, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA). 

W niniejszym artykule po krótce przedstawię zasady wnoszenia skargi. 

Skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia decyzji II instancji i to ta decyzja podlega zaskarżeniu, bowiem najpierw trzeba wyczerpać drogę odwoławczą na uczelni. Wyjątek stanowi sytuacje, gdy od decyzji I instancji służy wniosek o ponowne rozpoznanie (taka sytuacja ma miejsce gdy już pierwszą decyzje np. o skreśleniu z listy studentów wydaje rektor lub pracownik w jego imieniu), wówczas już tę decyzję I instancji można skarżyć do WSA. Każdorazowo warto zapoznać się z pouczeniem zawartym w decyzji, tam jest wyjaśnione jakie środki zaskarżenia służą. 

Skargę wnosimy za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, np. rektora lub odwoławczej komisji stypendialnej. Skargę wnosimy w dwóch egzemplarzach. Skargę adresowaną do odpowiedniego organu możemy złożyć w odpowiedniej jednostce uczelni (wtedy warto zadbać o potwierdzenie złożenia skargi na jej kopii) albo wysyłamy pocztą, wtedy należy to zrobić listem poleconym i koniecznie Pocztą Polską (bowiem tylko wtedy zachowamy termin do wniesienia skargi, licząc datę stempla). 

W skardze należy oznaczyć sąd, jest to wojewódzki sąd administracyjny, zazwyczaj w województwie, w którym siedzibę ma organ. Należy zwrócić szczególną uwagę kto wydał decyzję, gdy uczelnia ma wydziały zamiejscowe w różnych województwach. 

W skardze oznaczamy też organ wydający decyzję, wskazujemy nasze dane (skarżącego, w tym PESEL). Wskazujemy jaką decyzję kwestionujemy i podajemy uzasadnienie. Na końcu musimy się podpisać i podać ewentualne załączniki. Uzasadnienie nie musi być prawnicze, ale warto wskazać Sądowi, z czym się nie zgadzamy, nawet w formie opisowej (np. źle obliczony dochód, nie wzięte pod uwagę jakieś okoliczności czy dokumenty). 

W skardze możemy też zrzec się prawa do rozprawy, wnosząc o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, co może przyspieszyć postępowanie. 

Skarga podlega opłacie na konto sądu, zazwyczaj jest to 200 zł, ale każdorazowo należy sprawdzić lub poczekać na wezwanie sądu. W przypadku trudnej sytuacji, możemy wnieść o prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu, a także ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym celu należy do skargi załączyć odpowiedni formularz i dokumenty potwierdzające naszą trudną sytuację. 

Autor: Marek konieczny
Radca Prawny

Przykład skargi (do pobrania)