Zasady zawierania umów między studentem a uczelnią (po 1.10.2014 r.)

KTO ZAWIERA UMOWĘ?

Umowa musi zostać zawarta pomiędzy uczelnią (w imieniu której występuje rektor lub osoba przez niego upoważniona, np. prorektor, dziekan, itp.) a każdym studentem, niezależnie od tego czy studiuje na studiach stacjonarnych czy niestacjonarnych.

FORMA UMOWY

Umowa musi być obowiązkowo zawarta w formie pisemnej. Odstąpienie od formy pisemnej spowoduje, że umowa (np. zawarta ustnie) nie będzie ważna i nie wywoła żadnych skutków prawnych.

TERMIN ZAWARCIA UMOWY

Umowę należy zawrzeć w okresie od dnia wydania decyzji o przyjęciu na studia (termin początkowy) maksymalnie do trzydziestego dnia od rozpoczęcia zajęć dydaktycznych (termin końcowy). W praktyce oznacza to, że na każdej uczelni termin ten może być inny. Dodać też trzeba, że w rzeczywistości upływ terminu końcowego nie stoi na przeszkodzie do zawarcia umowy z uczelnią. Jest to termin, którego uchybienie może wywołać negatywne skutki bardziej w stosunku do studenta niż uczelni. Jeżeli z Twojej winy (studenta) uchybisz terminowi, to zgodnie ze znowelizowanym art. 190 ust. 2 Ustawy, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej będzie mógł (fakultatywnie) skreślić Cię z listy studentów. Niedotrzymanie jednak terminu przez uczelnię, również nie będzie pozostawione bez konsekwencji, ponieważ zgodnie z art. 160a ust. 4 znowelizowanej Ustawy, jakiekolwiek opłaty mogą być pobierane przez uczelnie dopiero po zawarciu umowy ze studentem.

TREŚĆ UMOWY

Przede wszystkim, umowa winna zostać zawarta na cały okres studiów przewidziany dla danego kierunku i poziomu studiów. Oznacza to również, że w przypadku gdybyś z różnych przyczyn (np. wydłużenie studiów z powodu powtarzania semestru) przekroczył czas, na jaki umowa została zawarta, umowę taką winno się aneksować i przedłużyć.

Zgodnie z ustawą – Prawo o szkolnictwie wyższym, nie możesz zostać zobowiązany do uiszczenia żadnej innej opłaty niż te, które zostały uwzględnione w umowie. W praktyce oznacza to dla uczelni zakaz pobierania opłat, których nie uwzględniono w umowie – czyli opłat których nie zaakceptowałeś podpisując umowę.

WYGAŚNIĘCIE ROSZCZEŃ

Bardzo często zdarza się, że uczelnie po dłuższym czasie przypominają sobie, że w czasie studiów nie uiściłeś jakiejś „bardzo istotnej” opłaty. W takich przypadkach potrafią nawet po kilku latach podjąć kroki prawne, żeby te zaległości wyegzekwować. Ustawodawca w procesie nowelizacji ostatecznie rozstrzygnął tę kwestię i ustalił, że dla roszczeń wynikających z umowy „student-uczelnia” należy stosować 3-letni okres przedawnienia. W praktyce oznacza to, że co do zasady po 3 latach od zakończenia studiów, uczelnia nie będzie mogła domagać się zaległych roszczeń (chyba, że przerwie termin przedawnienia i przed jego upływem zacznie starać się o ściągnięcie należności).Bardzo ważne jest jeszcze, że na mocy art. 32 ustawy nowelizującej, 3-letni okres przedawnienia roszczeń należy stosować także w stosunku do umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli w stosunku do umów zawartych przed 1 października 2014 r.